حاشیه سود تولید کارت عضویت به طور فزاینده ای محدود می شود

    امروزه کارت های عضویت در همه جا در جامعه وجود دارند و این اصطلاح دیگر غیرمعمول نیست. وقتی بیرون غذا می خورید، رستوران ها به شما کارت عضویت می دهند؛ وقتی چیزی از سوپرمارکت می خرید، کارت عضویت دریافت می کنید. اگرچه کارت تخفیف و امتیاز می دهد، بیشتر سوپرمارکت ها به ندرت تخفیف ارائه می دهند. برخی امتیازها برای شروع هدیه دادن نیاز به جمع آوری ۱۰۰۰ امتیاز دارند. معمولا در سوپرمارکت ها می توانید با ۱ یوان یک امتیاز کسب کنید، بنابراین امتیازها فقط یک تزئین به نظر می رسند.
    و برخی سوپرمارکت ها هم آنجا هستندتولید کارت عضویتاین حوزه بر کیفیت تأکید نمی کند، که شرط ضروری بقای شرکت است. سوپرمارکت ها عمدتا به قیمت اهمیت می دهند، عمدتا چون برخی واسطه ها قیمت محصول را فشار می دهند و این واسطه ها از تفاوت قیمت سود می برند. بازار اکنون بسیار واقع گرایانه است: شما همان چیزی را دریافت می کنید که بابتش پول می دهید. اگر قیمت را خیلی پایین بیاورید و انتظار داشته باشید کیفیت عالی ارائه دهیم، مگر اینکه مشتری بسیار مهم باشد و قیمت بسیار بالا باشد، این شرط قابل تحقق نیست.
    به خاطر این وضعیت، تولیدکنندگان با هم رقابت می کنند و قیمت ها را از هم می گیرند و فضای بقا و حاشیه سود ما را کاهش می دهند. کارخانه های ما به نیروی انسانی و منابع زیادی نیاز دارند، اما اگر قیمت ها را خیلی پایین بیاوریم، اگر کیفیت بالا تولید کنیم، قطعا قیمت ضرر است. اگر عملکرد ضعیفی داشته باشیم، فرصت همکاری بعدی وجود نخواهد داشت. پس دلیل اصلی بازار کارت عضویت این است که این بازار به طور فزاینده ای فراگیر می شود.