تمایز بین کارت های IC، کارت های بارکد و کارت های مغناطیسی

تمایز بین کارت های IC، کارت های بارکد و کارت های مغناطیسی

    بسیاری فکر می کنند کارت های IC، کارت های بارکد و کارت های مغناطیسی یکسان هستند و عملکردهای یکسانی دارند، اما این درست نیست. این سه نوع کارت کاملا متفاوت هستند. پس بیایید نگاهی بیندازیم به کارت های IC، کارت های بارکد و کارت های مغناطیسی چه هستند.

　　1.کارت IC(Integrated Circuit Card)
　　کارت های IC مخفف کارت های مدار مجتمع هستند. آن ها تراشه های مدار مجتمع را روی زیرلایه های پلاستیکی تعبیه می کنند و از قابلیت ذخیره سازی مدارهای مجتمع برای ذخیره، خواندن و تغییر اطلاعات روی تراشه استفاده می کنند.
　　مفهوم کارت های IC در اوایل دهه ۱۹۷۰ مطرح شد و طی ۴۰ سال گذشته، این کارت ها در حوزه های مختلفی مانند مالی، حمل ونقل، ارتباطات، مراقبت های بهداشتی و تأیید هویت به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته اند.
　　بر اساس نوع انتقال داده با دنیای بیرونی، کارت های IC به دو نوع بدون تماس و بدون تماس تقسیم می شوند. تماس های فلزی چیپ کارت IC تماس با چشم غیرمسلح در معرض دید قرار دارند. از طریق لنزهای روی تراشه، اطلاعات می تواند با دنیای بیرون مبادله، خوانده و نوشته شود. اکثر کارت های IC فعلی در این دسته قرار می گیرند. تراشه های آی سی های بدون تماس همگی درون پایه کارت مهر و موم شده اند و هیچ قطعه ای در معرض دید قرار ندارند. اطلاعات از طریق امواج رادیویی یا حسگر الکترومغناطیسی رد و بدل می شود که معمولا در کنترل دسترسی، عوارض اتوبوس، کرایه مترو و سایر موقعیت هایی که نیاز به «یک فلش عبور» است، استفاده می شود.
　　بسته به نوع مدار مجتمع درون کارت، کارت های IC را می توان به کارت های حافظه، کارت های رمزنگاری منطقی و کارت های CPU (کارت های هوشمند) تقسیم کرد. کارت های حافظه برای سیستم هایی که فقط از کارت های IC به عنوان رسانه انتقال داده استفاده می کنند یا سیستم هایی با رمزنگاری نرم افزاری که نیاز به دستکاری ندارند و نسبتا مقرون به صرفه هستند، مناسب هستند؛ کارت های رمزنگاری منطقی خواندن و نوشتن کارت را با تنظیم ناحیه رمز عبور روی کارت کنترل می کنند. قیمت آن ها متوسط است و در حال حاضر پرکاربردترین هستند؛ مدار مجتمع کارت پردازنده شامل یک ریزپردازنده است که می تواند محاسبات داده و پردازش اطلاعات را به تنهایی انجام دهد. همچنین می تواند از اعداد و کلیدهای تصادفی برای تأیید متقابل بین کارت و دستگاه استفاده کند که امنیت بالایی را فراهم می کند. اگرچه قیمت کمی بالاتر است، چشم انداز کاربرد آن همچنان امیدوارکننده است. در حال حاضر، کارت مالی برنامه ریزی شده توسط بانک خلق چین، کارت گواهی کد سازمانی که توسط اداره نظارت بر کیفیت و فنی برنامه ریزی شده و کارت تأمین اجتماعی که توسط وزارت کار و تأمین اجتماعی برنامه ریزی شده است، همگی از کارت های تماس CPU استفاده می کنند.
　　کارت های IC مزایای زیادی دارند که کارت های مغناطیسی و کارت های بارکد نمی توانند با آن ها رقابت کنند: ظرفیت ذخیره سازی بزرگ، چند تا ده برابر کارت های مغناطیسی؛ امنیت بالا، با قابلیت های ضد جعل و ضد دستکاری؛ می توان آن را به صورت آفلاین استفاده کرد و برنامه های انعطاف پذیر ارائه می دهد. در عین حال، معایبی مانند قیمت بالا، مقاومت ضعیف در برابر الکتریسیته ساکن و فرابنفش نیز دارند.

　　2.کارت های بارکد (Bar Card)
　　کارت های بارکد اطلاعات را به صورت بارکدهایی که از نوارهای منظم مرتب شده، خالی ها و کاراکترهای مربوطه تشکیل شده اند، ثبت می کنند. نمادهای رایج بارکد با نوارهای سیاه و فضاهای سفید چاپ می شوند. وقتی نور روی نمادهای بارکد می تابد، نوارهای سیاه و سفید تضاد قوی ایجاد می کنند و امکان خواندن اطلاعات با بازتاب های مختلف نوارها و نقاط خالی در نور را فراهم می کنند.
　　کارت های بارکد به دو نوع یک بعدی و دو بعدی تقسیم می شوند. بارکدهای یک بعدی معمولا استفاده می شوند؛ برای مثال، بارکد روی بسته بندی محصولات روزمره یک کد یک بعدی است. ظرفیت ذخیره سازی اطلاعات آن کوچک است، تنها یک کد می تواند ذخیره شود و داده های شبکه کامپیوتری از طریق این کد بازیابی می شوند. کدهای QR در سال های اخیر توسعه یافته اند. آن ها می توانند اطلاعات بیشتری را در فضاهای محدود، از جمله متن، تصاویر، اثر انگشت، امضاها و غیره ذخیره کنند و می توانند به طور مستقل از کامپیوترها استفاده شوند.
　　کارت های بارکد به راحتی تولید می شوند؛ بارکدهای معمولی را می توان مطابق با الزامات خاص چاپ یا کپی کرد و هزینه آن ها نسبتا پایین است. با این حال، تجهیزات خواندن آن ها (به ویژه تجهیزات خواندن کد QR) نسبتا گران است. برخلاف کارت های مغناطیسی و کارت های IC، کارت های بارکد نمی توانند اطلاعات را بازنویسی کنند. علاوه بر این، عملکرد امنیتی ضعیف و استانداردهای ناسازگار آن ها کاربرد آن ها را محدود می کند.

　　3.کارت مغناطیسی(Magnetic Card)
　　کارت های مغناطیسی از مواد مغناطیسی مایع یا نوارهای مغناطیسی به عنوان حامل اطلاعات استفاده می کنند، به طوری که ماده مغناطیسی مایع روی کارت پوشش داده می شود یا نوار مغناطیسی به عرض حدود ۶ تا ۱۴ میلی متر روی کارت فشار داده می شود. در هر نوار مغناطیسی سه نوار مغناطیسی وجود دارد: دو نوار اول فقط برای خواندن هستند و نوار سوم ترک های خواندن/نوشتن مانند ترازوهای دفترچه ضبط. کارت های مغناطیسی اطلاعاتی نسبتا ساده و آسان برای خواندن و نوشتن، استفاده از آن ها راحت و کم هزینه است که منجر به توسعه اولیه و ورود به حوزه های مختلف کاربردی مانند کارت های تلفن پیش پرداخت، کارت های پولی، کارت های رزرو، بلیت ها، کارت های نقدی، کارت های اعتباری و موارد دیگر شده است. با این حال، در مقایسه با کارت های IC جدیدتر، این کارت ها دارای کاستی های زیر هستند: ظرفیت ذخیره سازی اطلاعات کم، نوارهای مغناطیسی که به راحتی خوانده و جعل می شوند و محرمانگی ضعیف است و بنابراین نیاز به پشتیبانی از شبکه های کامپیوتری یا پایگاه های داده مرکزی دارند.